ROCK OVERDOSE – ALBUM REVIEW

Σχεδόν 5 χρόνια πέρασαν από τότε που οι progressive/power metallers Lightfold μας συστήθηκαν δισκογραφικά με το album “Time to Believe” το 2014. Ομολογώ πως τότε δεν μου έκαναν πολύ εντύπωση αν και είχα θεωρήσει αρκετά τίμια την προσπάθεια τους. Σίγουρα είδαν και οι ίδιοι τα σημεία στα οποία χρειάζονταν βελτίωση και μέσα σε αυτά τα 5 χρόνια που μεσολάβησαν μέχρι την κυκλοφορία της δεύτερης δουλειάς τους φαίνεται πως δούλεψαν όσο δεν πάει για να μας συστηθούν ξανά μέσω του “Deathwalkers”. Και όταν λέμε να μας συστηθούν ξανά το εννοούμε με όλη τη σημασία της λέξης γιατί οι αλλαγές που έγιναν στο μεσοδιάστημα ήταν πραγματικά ριζικές.

Ξεκινώντας από το line up τους, έχοντας ως σταθερές αξίες τον Θανάση Λαμπράκη στις κιθάρες και τον Χάρη Πολυμενέα στα πλήκτρα, όλα τα υπόλοιπα μέλη της μπάντας άλλαξαν. Στο μπάσο πλέον συναντάμε τον Rich Melville (μπασίστα των ΕΞΟΡΙΣΤΩΝ) και στα φωνητικά τον μυστηριώδη κύριο που κρύβεται πίσω από τη μάσκα και το καπέλο, Martin Deathwalker. Στα δε drums κατά την ηχογράφηση του δίσκου συμμετείχε η Ελένη Νότα. Ο δίσκος κυκλοφορεί από την Pitch Black Records, την παραγωγή και μίξη του οποίου ανέλαβε ο Διονύσης Χριστοδουλάτος.

Όσον αφορά τον ήχο τους αυτός συνεχίζει να κινείται σε progressive/power μονοπάτια αλλά πλέον οι Lightfold με το “Deathwalkers” έχουν ανέβει πολλά σκαλοπάτια δημιουργικότητας. Το παίξιμο τους έχει αρκετά τεχνικά στοιχεία χωρίς όμως να κουράζει καθόλου. Ο δίσκος είναι concept και μάλιστα αποτελεί το 1ο μέρος της τριλογίας που έχει οραματιστεί η μπάντα. Ως λάτρης των concept δίσκων αυτό και μόνο μου κίνησε ακόμα περισσότερο την περιέργεια ώστε να λιώσω τον δίσκο και να χαθώ μέσα στην ιστορία που έχουν δημιουργήσει. Το να φτιάξεις έναν concept δίσκο που να έχει ροή, εξέλιξη στην ιστορία, θεατρικότητα και συνοχή ανάμεσα στα κομμάτια, δεν το λες και το πιο εύκολο εγχείρημα. Και η δουλειά που έχει ρίξει η μπάντα για να πετύχει όλα τα παραπάνω είναι προφανής. Ήρωας της ιστορίας είναι ο Martin ο οποίος χάνει τη ζωή του σε αυτοκινητιστικό ατύχημα και περνά στην «άλλη πλευρά», αλλά εκεί δεν είναι μόνος του. Η δημιουργία της εν λόγω περσόνας ως ήρωα της ιστορίας, αφηγητή και τραγουδιστή καθώς και του μυστηρίου πίσω από την ταυτότητά του (στον δίσκο δεν αποκαλύπτεται το πρόσωπό του) αποτελεί για μένα πολύ έξυπνη κίνηση.

Ο δίσκος ξεκινά με την εισαγωγή “Death As A Beginning” η οποία μας βάζει κατευθείαν στο κλίμα με το τηλεφώνημα του ήρωα προς τη γυναίκα του, τον ήχο του τρακαρίσματος και τα ατμοσφαιρικά χορωδιακά φωνητικά. Συνέχεια με το δυναμικό “Save Me” με τον catchy ρυθμό και το φοβερό σολάρισμα προς το τέλος του κομματιού. Ακολουθεί το “Behind the Veil” με την ατμοσφαιρική εισαγωγή από πλήκτρα και το “Deathwalkers (Julia)” του οποίου ο ρυθμός του ρεφραίν σου κολλάει εύκολα. Ακολουθεί το “The Collector” με την αρκετά δυναμική εισαγωγή με τα τύμπανα και τα πλήκτρα που δημιουργεί μια επική ατμόσφαιρα, συνδυασμένο με χορωδιακά φωνητικά. Συνέχεια με το “Beyond the Unknown” που έχει μία ανατολίτικη χροιά σε σημεία και με το “Angel of the Earth” το οποίο αποτελεί την δυναμική μπαλάντα του δίσκου. Ένα πολύ μελωδικό κομμάτι (ντουέτο με την Μαργαρίτα Παπαδημητρίου) το οποίο για μένα αποτελεί μία από τις κορυφαίες στιγμές του δίσκου. Ακολουθούν τα πιο δυναμικά “She has to Know” και “Demon Upon Me” για να μπει ένα από τα καλύτερα κομμάτια του δίσκου, ονόματι “Deception”. Στο εν λόγω κομμάτι έχουμε και guest συμμετοχή στον ρόλο του δαίμονα από τον μοναδικό Νίκο Ρουσσάκη ο οποίος απογειώνει το κομμάτι με την θεατρικότητα και μελωδικότητα της φωνής του. Οι guest συμμετοχές δεν τελειώνουν εδώ αφού στο προσωπικά αγαπημένο μου “The Battle” συναντάμε κι άλλη έκπληξη με τον Σάββα Μπετίνη (Acid Death) να μας χαρίζει τα μοναδικά φωνητικά του και να οδηγεί το κομμάτι σε πιο άγρια μονοπάτια. Οι τόνοι ξαναπέφτουν με το ατμοσφαιρικό “Ascending”, που μου θύμισε και λίγο “Silent Lucidity” από Queensryche, για να κλείσει ο δίσκος με το outro “At the Gates of Heaven” υπό τον ήχο γυναικείων χορωδιακών φωνητικών στο ίδιο μοτίβο με αυτό του intro.

Συνοψίζοντας, το “Deathwalkers” των Lightfold αποτελεί έναν πολύ καλοδουλεμένο δίσκο από όλες τις απόψεις, τόσο μουσικά όσο και θεματικά/στιχουργικά. Είναι πραγματικά αξιοθαύμαστο που η μπάντα προχώρησε τόσα πολλά βήματα μπροστά την μουσική της για να έρθουν στο σήμερα και να μας παραδώσουν μια τόσο ολοκληρωμένη δουλειά. Ανυπομονούμε για τη συνέχεια της ιστορίας… Μέχρι τότε δώστε του πολλές ακροάσεις!


Βαθμολογία: 75/100

Για το Rockoverdose.gr

Τζοβάνα Σπήλιου

Link: https://rockoverdose.gr/portfolio-view/lightfold-deathwalkers/?fbclid=IwAR3Dgwep1hzBSr7GVpddL3wvjD4BMXndI7TcuXKjPynnUZmins-RuTCA6Ik

Metal Temple – album review

LIGHTFOLD is a Greek progressive / power metal band from Athens, Greece. Thanasis Labrakis and Theodor Martinis formed the band in the middle of 2012. The line-up , when first signed to Metal Breed Records in 2013 released April 2014 debut full length album ” Time to Believe, “ consisted of vocalist Theodor Martinis , rhythm/lead guitarist Thanasis Labrakis, synth/keyboardist Harry Polimeneas , bassist Panagiotis Vavvas and drummer Eleni Nota. From 2014 to 2016 the band was participated in lots of Greek festivals in Athens and Thesalloniki such as Wreck Athens Fest, Under the Quarry Fest e.t.c . The band’s membership has changed several times with Thanasis Labrakis & Harry Polimeneas are the only two constant members since the beginning. LIGHTFOLD has finished the new concept full length album called “DeathWalkers” at CFN Recordings Studio. The second album is the first attempt of the band to create a story that life and death have meaning more than we can imagine. For this album we cooperate with female backing vocals in six tracks of the album, Margarita Papadimitriou, Christina Alexiou & Sofia Karvouna.

“Death as a Beginning” opens with a phone call from a man telling his wife “I’ll be home soon” followed by a car crash and female vocal chants, as if his soul is being lifted into the clouds. “Save Me” opens with sad, clean guitar vocals and the subject asking himself “am I dreaming?” The sound is easy on the ears…a blend of Progressive and Power Metal but not overdone. The backing female vocals give it a full and rich sound, and that was a great choice by the band. “Behind the Veil” explores the more mysterious side of death, opening with an ominous display of keys and clean guitar chords. The female backing vocals are there again, and the mix between guitars and keys is perfect. The song has a sad quality but also hopeful notes as well.

“Deathwalkers” opens with a lovely flurry of keyboards and a full-on sound, with an air of mystery. There is a darkness that permeates the sound here, as the title would suggest. It ends in a clean guitar passage that is very well done. “The Collector”feature some Progressive passages and a good mix between guitars and keys. Those backing female vocals are on point again. “Beyond the Unknown” opens with old school keys, thick with vibrato, and some timing manipulations and show the band’s musicianship. They builds this ominous foreshadowing that makes you wonder what is coming next. To this point in the album, the concept is very strong.

“Angel of the Earth” opens with a slow Power Metal sound, and a clean lead female voice, which was a good choice for this song. It has a grandiose feeling to it, like you were witnessing angels walking the earth. “She has to know” has a subdued and dreamy quality to it where the subject can sense his partner can see/feel him. It turns darker and more formidable when the vocals pick up. The guitar solo is a dazzling display of runs up and down the fretboard. “Demon upon me” explores the darker side of death, with an energetic display of guitar and keys and the feeling that you might be headed down instead of up. “Deception” opens with somber clean guitars and some spacy sounding keys. It moves slowly and cautiously at first, until that main riff drops with some Progressive elements. It has some delicate aspects as well…a very well-done song.

”The Battle” concerns eternal life in Heaven or life in Hell. It has a heavy and tense opening, fueled by keyboards. The drums rage in a fury of blast beats, and harsh vocals mix in with the clean. This battle has to be won. “Ascending” means the battle was won, and the subject is headed upwards. Female choirs can be heard in the background. It has a dreamy but somber feeling to it. “At the Gates of Heaven” is a three-minute instrumental closer, with some light female backing vocals that sound like angelic voices welcoming you to eternity.

Overall, this was a very ambitious effort to undertake as a concept album, but I feel like the band met this ambition head-on. Each song tells a different part of the story, and the stages of grief. It ends happily but be prepared for a thought-provoking ride along the way. Excellent musicianship is met with excellent story telling and a bevy of various musical approaches. This is an album that has to be heard.

Songwriting: 9
Originality: 8
Memorability: 8
Production: 8

by Dave “That Metal Guy” Campbell

Link:
http://www.metal-temple.com/site/catalogues/entry/reviews/cd_3/l_2/lightfold-deathwalkers.htm?fbclid=IwAR2cv1ztHIuGNfJ7Y34-jzmyzcFc8KhmcsJIdpGpqFnro87k16hwLt3C-aY

Metalnuovo.blogspot – album review

Οι Έλληνες heavy-progressive metalers Lightfold επιστρέφουν πέντε χρόνια μετά το ντεμπούτο τους και μας παρουσιάζουν την δεύτερη δισκογραφική τους δουλειά με την ονομασία ”Deathwalkers”,ανανεωμένοι από κάθε άποψη και με καινούργια μέλη στην σύνθεση τους επιστρέφουν πιο σκοτεινοί,ατμοσφαιρικοί,με πιο heavy διαθέσεις και με ένα τρομερό concept που τους προσδίδει μία ανανέωση που μόνο θετικά αποτελέσματα μπορεί να έχει.Ακούγοντας το άλμπουμ καταλαβαίνεις πως συνθετικά έχουν ανέβει πολλά επίπεδα,απλοποιώντας περισσότερο τις συνθέσεις τους δίνοντας βάση στην ατμόσφαιρα,την μελωδία χωρίς όμως αυτό να σημαίνει πως δεν υπάρχουν τα progressive τεχνικά μουσικά μέρη τους μας προσφέρουν μία αξιόλογη δουλειά σκοτεινού και τεχνικού heavy metal.Μία σημαντική αλλαγή είναι τα φωνητικά αφού πλέον τα έχει αναλάβει ο Martin Deathwalker,μία πολύ όμορφη και ζεστή φωνή υποστηρίζοντας το μουσικό έργο με μεγάλη επιτυχία,η συμμετοχή της γυναικείας χορωδίας σε έξι συνθέσεις του δίσκου προσφέρουν μία σκοτεινή ατμόσφαιρα με αποτέλεσμα το στιχουργικό θέμα του δίσκου να μεγαλώνει στον ακροατή ακόμα περισσότερο μέσα του,παρεμπιπτόντως η ιστορία του δίσκου αναφέρεται στον τρόπο που συνδέεται η ζωή και ο θάνατος και πως είναι κάτι περισσότερο από ότι φαινομενικά δείχνουν.

Η εισαγωγή ”Death As A Beginning” σε βάζει κατευθείαν στο κλίμα και το κομμάτι ”Save Me” σε προϊδεάζει ότι εδώ κάτι καλό γίνεται,υπέροχο τραγούδι με κάτι από Queensryche,πραγματικά από τα αγαπημένα μου κομμάτια μέσα στο δίσκο και τέτοιες συνθέσεις υπάρχουν πολλές μέσα,όπως τα ”Behind The Veil”,το τρομερό ”Deathwalkers(Julia)” με τις πολύ ωραίες progressive πινελιές,γενικά το άλμπουμ μου αφήνει την ίδια αίσθηση που πρόσφεραν δίσκοι σαν το ”Evil” των Ιταλών Time Machine,τις πρώτες δουλειές των Eldritch καθώς και κάτι από τους εκπληκτικούς Αμερικάνους Black Symphony,έντεχνοι power-metal ρυθμοί στο ”The Collector”,άλλη μία τρομερή σύνθεση με πολύ όμορφο ρεφρέν.Η συνέχεια με τα κομμάτια ”Beyond The Unknown”,”Angel Of The Earth” και ”She Has To Know” έπεται να είναι πιο τεχνική χωρίς όμως να κουράζουν και να συνεχίζουν πολύ όμορφα την ιστορία,η σύνθεση όμως εκείνη που με εντυπωσίασε ήταν το κομμάτι ”Deception” με την όμορφη λυρικότητα του αλλά και το ”The Battle” όπου στα φωνητικά συναντάμε τον Σάββα Μπετίνη των Acid Death στην πιο βαριά ίσως σύνθεση του δίσκου.

Πιστεύω πως οι Lightfold επέστρεψαν δυνατά με ένα δίσκο που απαιτεί πολλά ακούσματα με πολλές όμορφες στιγμές,σαφώς πιο άμεσοι,αν και πιστεύω πως αν στο μέλλον απλουστεύσουν ακόμα περισσότερο τον ήχο τους διατηρώντας την σκοτεινή τους ατμόσφαιρα κάτι μου λέει πως θα παραμιλάμε,γιατί όπως μας έδειξαν και εδώ στην δεύτερη δουλειά τους με την ονομασία ”Deathwalkers” υπάρχει πολύ έμπνευση και στην προσφέρουν με τον πιο άμεσο heavy metal τρόπο.Ο δίσκος κυκλοφόρησε στις 5 Απριλίου από την Pitch Black Records σε cd(μακάρι στο μέλλον και σε βινύλιο) και για άλλη μία φορά η ελληνική metal σκηνή πρωτοστατεί με μία κυκλοφορία που ξεχωρίζει στο είδος της,μία δουλειά που δείχνει πως από τις δυσκολίες μόνο τα καλύτερα έρχονται…8/10.

By Karageorgiou Konstantinos

Link:
https://metalnuovo.blogspot.com/2019/04/lightfold-deathwalkers.html?m=1&fbclid=IwAR2HtUos4XijVVm79fvYGpgzp0SxvIOwd1L8fUsShlpwONudx8OsZKONrUc

Noizy.gr – album review

Ξεσκονίζω το αρχείο μου. Κοιτάζω την παρουσίαση του “Time To Believe”. Κάπου υπάρχει μια φρασούλα. «Πώς είπατε; Αν υπάρχουν ατέλειες και αν η παραγωγή θα μπορούσε να είναι καλύτερη και λοιπά χαζά; Αυτά τα ξέρει το συγκρότημα, αυτά τα έχει πάρει χαμπάρι πρώτο απ’ όλους αυτό και αυτό ξέρει πως θα κινηθεί στον επόμενο δίσκο».
   Όταν πήγα στην προ-ακρόαση του δίσκου, ήμουν σίγουρος ότι η μπάντα θα μας σερβίριζε κάτι ξεχωριστό. Σε κατ’ ιδίαν συνομιλίες, σε κουβέντες με τα ίδια τα μέλη, παρατηρούσα ότι υπήρχε μια μοναδική σύμπνοια και ένας, συγκρατημένος μεν, πολύς δε, ενθουσιασμός. Το συγκρότημα έχει αποφασίσει να κυκλοφορήσει μία τριλογία. Το πρώτο μέρος της είναι τούτο εδώ. Η ιστορία ενός ανθρώπου, που φεύγει από τη ζωή πολύ νωρίς και μάλιστα χωρίς να φταίει. Και ενώ περιμένει να δει πώς είναι «απέναντι», διαπιστώνει πως έχει παρέα. Τη χειρότερη δυνατή. Δαίμονες, αρχέτυπες εκδόσεις του αιώνιου κακού, του στερούν την είσοδο στην άλλη πλευρά και τη ζωή μετά. Ο ήρωας της ιστορίας μας μάχεται. Έχει χάσει τα πάντα, όλα όσα έχει δημιουργήσει ή αγαπήσει. Μόνο η ψυχή του έχει μείνει. Κι αυτή δεν προτίθεται να τη χάσει.

Η παραγωγή φέρει την προσωπική σφραγίδα του Διονύση Χριστοδουλάτου. Όντας εξαιρετικός μουσικός ο ίδιος, έχει βοηθήσει με τον καλύτερο τρόπο ώστε το όραμα των παιδιών να αποδοθεί με τον πλέον δυναμικό τρόπο. Το επαγγελματικό παίξιμο των Lightfold δεσπόζει, με καταπληκτικά πλήκτρα, απίστευτα δυναμικά τύμπανα και κιθάρες που οδηγούν παντοιοτρόπως. Οι ενορχηστρώσεις είναι γεμάτες, πληθωρικές, μπαρόκ. Οι ιστορίες που μας αφηγούνται καλύπτονται από ένα μανδύα Μέταλ πώρωσης, Progressive πατημάτων και tutti που δείχνουν μελέτη, επιμονή, μουσική ευφυία και πολύ ψάξιμο.
   Το “Save Me” ξεκινά με τους καλύτερους οιωνούς. Riff που εκρήγνυνται, εκκωφαντικά σόλο, πολύ επιλεγμένες δίκασες και δεύτερα φωνητικά που καθηλώνουν. Σε σημεία θα έλεγες πως πρόκειται για Ροκ όπερα! Ναι, τόσο καλό είναι! Ο νεοφερμένος στη μπάντα τραγουδιστής, Martin, αποδίδει με την καρδιά, προσφέροντας μια ενδιαφέρουσα χροιά και καλλιεργώντας το μύθο παρέα με τους μουσικούς συντρόφους του. Είναι ωραία η ιδέα των παιδιών να μην αποκαλύπτουν την ταυτότητα του τραγουδιστή τους, μοτίβα τύπου KISS ή Crimson Glory δεν είναι καθόλου κακό να μην επαναλαμβάνονται. Προσυπογράφω λοιπόν και πάω παρακάτω. Το “The Veil” κινείται στην ίδια μουσική κατεύθυνση και με την αυτή αγωγή, διαθέτοντας άψογα δομημένα θέματα και σόλο και αυτή τη φορά δεν μπορώ να μην δηλώσω ότι τα γυναικεία φωνητικά στο βάθος είναι ερωτεύσιμα. Παρατηρώ πως η Μαργαρίτα Παπαδημητρίου έχει βάλει κι εδώ το μαγικό χεράκι της. Με την ευκαιρία, να γράψω εδώ και για τους υπόλοιπους καλεσμένους των Lightfold. O Σάββας Μπετίνης, mastermind των Acid Death και ο εκπληκτικός τραγουδιστής Νίκος Ρουσσάκης έχουν συμμετάσχει, βάζοντας και αυτοί κάτι από τη γνώση τους και την ψυχή τους στο χτίσιμο του οικοδομήματος των Θανατοπεριπατητών.
   Το “Deathwalkers (Julia)” είναι σκοτεινό, με μουντά θέματα στην αρχή, ακουστικά, για να οδηγηθεί στη συνέχεια σε ένα Μέταλ ξέσπασμα. Θα πρέπει εδώ να εξάρω τα σόλο, είναι τουλάχιστον εμπνευσμένα, ενώ θεωρώ ότι πρόκειται για κατά βάση θεματικά σόλο, κάτι που με ενθουσιάζει ακόμα περισσότερο. Ακολουθεί το πρώτο (ναι, έπονται κι άλλα) βίντεο του δίσκου, το “The Collector”. Συμφωνικό στην εισαγωγή, με άψογες γυναικείες haunting φωνές και Prog υπόβαθρο, το κομμάτι δείχνει όλη τη λάμψη του, συνεπικουρούμενο από ένα τρεχάτο ρεφρέν.

Το Prog καλά κρατεί και στο “Beyond The Unknown”, με τα αιγυπτιακά θέματα και το έξοχο λυρικό ρεφρέν. Τα tutti που περνάνε κατά διαστήματα είναι κουφέτο και κάπου εκεί διαπιστώνεις πως το προοδευτικό μπορεί να είναι απόλυτα φιλικό στο αυτί, αρκεί ο τρόπος σερβιρίσματος να είναι ο κατάλληλος. Για να έλθει το “Angel Of The Earth”, με τη μπαλαντοειδή έναρξη και την απαραίτητη – για την περίπτωση – περίπλεξη ανδρικών και γυναικείων φωνητικών. Στη συνέχεια το κομμάτι αγριεύει, γκαζώνει, γίνεται… Δεν γίνεται τίποτα! Σπάει σε μια ακουστική γέφυρα, για να ξαναγίνει mid tempo. Ακόμα ένα πολύ ενδιαφέρον κιθαριστικό μας περιμένει στο “She Has To Know”. Τα πλήκτρα τονίζουν θεματικά γύρω από ένα riff που στροβιλίζεται, για να ακολουθήσει ένα κιθαροκάθαρο κουπλέ, με Prog απολήξεις.
   “Demon Upon Me” και εδώ το πλητρολογημένο landscape είναι ονειρικό. Τσαμπουκαλεμένα tutti και πανικός σε 8/8 και τρέξιμο. Τα τύμπανα τονίζουν με ιδανικό τρόπο τα riff και το ρεφρέν ακούγεται ανίερο, άρρωστο και εντελώς Μέταλ. Το “Deception” παραπέμπει σε μοτίβα τύπου Ryche και τα μέσα της δεκαετίας του ’80. Όσον αφορά την εισαγωγή. Γιατί στο κουπλέ ξαμολιούνται οι δίκασες και ανοίγει το πλάνο, δείχνοντας μερικά ακόμα ξεχωριστά riff. Στο “The Battle” πέφτει ξύλο! Ξεκίνημα με όλα ισχυρά στο ταμπούρο και κιθαριστικά για ξεχαρβάλωμα σβέρκου, με τη συνοδεία πλήκτρων που δημιουργούν ένα ολόκληρο περιβάλλον γύρω από τις φωνές και τις μελωδίες. Ένα χορταστικό άλμπουμ, το οποίο δεν θα αφήσει κανέναν φίλο της μελωδίας παραπονεμένο. Πολλά μπράβο στους Lightfold για την έξοχη δουλειά! Καλοτάξιδο, κύριοι!
Κώστας Κούλης

Link:
https://www.noizy.gr/music/artists-albums/L/780-lightfold/1253-deathwalkers

Rockway.gr – album review

Το progressive metal, είναι ιδιαίτερο είδος. Για να σου κάνει το “κλικ” μία μπάντα, χρειάζονται αρκετά πράγματα. Τεχνική, ταχύτητα, μελωδία και όμορφες συνθέσεις, είναι κάποια από αυτά. Οι Lightfold στο νέο τους album “Deathwalkers”, καταφέρνουν να έχουν ένα εκρηκτικό μείγμα από όλα τα παραπάνω, αφήνοντάς μας έκπληκτους.

Οι Αθηναίοι metallers, δημιουργήθηκαν το 2011 και έχουν να επιδείξουν μόνο έναν δίσκο, το “Time To Believe” του 2014. Πέντε χρόνια μετά, έρχονται φουριόζοι με τη δεύτερη full length δουλειά τους, “Deathwalkers”.

Ο ήχος τους, είναι μία μίξη power και progressive metal, με αρκετά μελωδικά στοιχεία και χορωδιακά μέρη που δίνουν μία ξεχωριστή ατμόσφαιρα στο δίσκο. Κατά τη διάρκεια του album, είναι εμφανείς οι επιρροές από μπάντες “μεγαθήρια” του είδους, όπως οι Kamelot και οι Dream Theater.

Το album, σε μαγνητίζει από την εισαγωγή ακόμα, όπου το ατμοσφαιρικό της ύφος σε “τραβάει μέσα του”. Η επόμενη τετράδα κομματιών, είναι αυτό που λέμε το “ζουμί” του δίσκου, αφού εκεί αντιλαμβάνεσαι τη μουσική κατεύθυνση της μπάντας. Όμορφες συνθέσεις, με μελωδικά και χορωδιακά μέρη και αρκετά τεχνικά riffs και solos, σε βάζουν αμέσως σε ενα ενδιαφέρον progressive metal μείγμα. Ειδικά τα “Deathwalkers” και “The Collector”, είναι από τις καλύτερες στιγμές του album και μπορώ να πω ότι πρόκειται για συνθέσεις που θα ήθελαν πολλά σχήματα του χώρου να τις έχουν κυκλοφορήσει.

Το album, φαίνεται να χωρίζεται σε τρία μέρη, δημιουργώντας την ιδέα ενός concept δίσκου. Γι’ αυτό και υπάρχει αυτή η εναλλαγή ρυθμού, από την αρχή, στο κυρίως μέρος και τελικά στον επίλογο αυτής της ιστορίας. Το ατμοσφαιρικό ύφος του album, σε κρατάει καθηλωμένο μέχρι το τελευταίο riff. Στα “The Collector” και “Beyond The Unknown”, φαίνονται οι επιρροές από τους Kamelot και στα “Deception” και “The Battle”, η μπάντα δείχνει τα “δόντια” του δικού της στυλ. Το μπαλαντοειδές “Ascending”, σημαίνει και το τέλος της μουσικής ιστορίας των Lightfold.

Στο τέλος του δίσκου, αυτό που σου μένει είναι μία ευχάριστη αίσθηση και μία “δίψα” να το ξαναζήσεις όλο αυτό. Κατανοώ ότι αυτό που θα πω είναι μεγάλη κουβέντα, αλλά οι Lightfold έχουν δημιουργήσει το δικό τους “Metropolis Part II: Scenes From A Memory”! Μία απο τις καλύτερες κυκλοφορίες της χρονιάς στο χώρο του και μάλιστα από δικά μας παιδιά. ΕΎΓΕ!!

Written by  Άγγελος Χόντζιας

Link:
http://rockway.gr/nees-kyklofories/item/22749-lightfold-deathwalkers?fbclid=IwAR0Pj0nl-zZS6oqKBLN4hBrtJHvoiAbNISHOwuNSjjvVpQx83u8kPAPqIN8

All Around Metal media – album review

Secondo disco per i greci Lightfold e, se la scena ellenica è cresciuta a dismusura negli ultimi anni, bisogna tener conto anche di questi ragazzi che scelgono di percorrere la strada complessa del concept album con questo “Deathwalkers” che tratta temi come la vita e la morte ed il significato dell’esistenza.

Si apre con rumori di un incidente automobilistico nell’intro “Death As A Beginning” che ci riporta a quel capolavoro di “Mercy Fall” degli svedesi Seventh Wonder. Ma questi ragazzi greci presentano un sound molto particolare, dove il progressive si adagia su una base più power/heavy, diciamo alla Fates Warning, ma con un forte impatto sinfonico ed operistico. Niente passaggi intricati quindi, ma un disco più immediato e anche i brani si aggirano sempre attorno ai cinque minuti di durata. Inoltre un punto importante di questo lavoro è la presenza della voce femminile di Margarita Papadimitriou che a volte si muove su note liriche ed, insieme ad evidenti inserti sinfonici, dona epicità a queste songs. “Deathwalkers” è un disco che si lascia ascoltare molto bene ma che, allo stesso tempo, fatica a venire fuori di prepotenza con dei pezzi davvero notevoli capaci di colpire. Tra i migliori possiamo sicuramente citare “Angel Of The Earth”, che racchiude tutti gli elementi del sound targato Lightfold, o “The Battle”, più progressiva e dinamica.

“Deathwalkers” è un lavoro coraggioso che va un po’ al di fuori dei soliti schemi e che necessita alcuni ascolti per essere compreso pienamente. Onore ai Lightfold che dimostrano buona intraprendenza ed interessanti capacità che ci fanno essere ottimisti per il loro futuro.

3,5/5

by Federico Orano  

Link:

http://www.allaroundmetal.com/component/content/article/26-releases/6079-lightfold-un-lavoro-coraggioso-che-va-un-p%C3%B2-al-di-fuori-dei-soliti-schemi-del-progressive-metal?fbclid=IwAR37MFm1k9c4PE6HJ3UWU9gfVtOyRlSeWm1qudJi1-F2IfD_U3kRSzmbdRw

Musica in woord en beeld – album review

Het Griekse Lightfold, een band die een mix brengt van power metal en progressive metal, is met ‘Deathwalkers’ aan zijn tweede full-album toe. ‘Deathwalkers’ is een concept geworden die ons laat nadenken over leven en dood en Lightfold doet dit aan de hand van een zo goed als compleet nieuwe line-up: enkel gitarist Thanasis Labrakis is nog aan boord gebleven. Voor de rest dus allemaal nieuwe gezichten: Harry Polimeneas (synthesizer, piano), Diogenes Vile (bass) en Martin Deathwalker (vocals). Gast vocalisten zorgen voor extra accenten: Margarita Papadimitriou, Savvas Betinis en Nikos Roussakis. Het levert een mooi uitgebalanceerd werkstuk op waarin kracht en melodie hand in hand gaan. Vernieuwend is het niet, maar de songs krijgen een mooie opbouw mee, worden vakkundig gebracht en laten een krachtige sound horen waarin het gitaarwerk van Thanasis met de meeste sterren gaat lopen (vooral zijn vingervlugge gitaarsolo’s zijn een lust voor het oor), op de voet gevolgd door het best wel knappe toetsenwerk van Harry die zowel als ondersteuning als solo-element de nodige punten scoort. Het is toch even wennen aan de wat verhalende zanglijnen van Martin Deathwalker, maar al bij al doen die het toch wel goed en gelukkig zijn er dan ook nog de gasten waarvan de stem van Margarita Papadimitriou ons het meest bekoort. ‘Angel Of The Earth’ is bijvoorbeeld een heel mooi opgebouwde track geworden waarin ze schittert. Liefhebbers van het progressive power metal kunnen deze nieuwe van Lightfold, die niet echt zwakke momenten kent, aan hun collectie toevoegen. Waarschijnlijk worden ze niet van hun sokken geblazen, echte uitschieters noteerden we ook al niet, maar ze krijgen wel een knap album in de collectie die op nog een pak draaibeurten zal mogen rekenen.

Luc Ghyselen (78)

Link: https://www.musika.be/2019/04/08/lightfold-deathwalkers/?fbclid=IwAR3sHuCnXzoP9B5uCrn3GftXoW1u_ZuBHcrhavQ0PZwFmONEOIbYz8gW-lQ

Rockhard.gr – album review

Δεύτερο άλμπουμ για τους Αθηναίους metallers, μετά το “Time to believe” που κυκλοφόρησε το 2014. Το πρώτο άλμπουμ τους το βρήκα μέτριο, δεν θα πω ψέματα. Όπως γίνεται πάντα όμως σε τέτοιες περιπτώσεις, το «έσβησα» από το μυαλό μου και αντιμετώπισα την μπάντα ως κάτι καινούργιο και τον διάδοχό του ως κάτι εντελώς διαφορετικό και αυτόφωτο. Τα πέντε αυτά χρόνια στη πορεία των οποίων συνέβησαν κοσμοϊστορικές αλλαγές, περίπου το απαιτούν. Το παρελθόν εξάλλου δεν πρέπει ποτέ να αποτελεί τροχοπέδη, αφού τα πράγματα μπορούν να αλλάξουν από δίσκο σε δίσκο. Και όπως απεδείχθη, αυτό έγινε και τώρα.

Οι δύο δίσκοι μεταξύ τους λοιπόν είναι η «μέρα με τη νύχτα». Τόσο στο ηχητικό, όσο και στο στιχουργικό κομμάτι. Εκεί που στο “Time to believe” άκουγες μια μπάντα που προσπαθούσε αλλά δεν μπορούσε, εδώ υπάρχει ολική μεταμόρφωση! Το “Deathwalkers” είναι το πρώτο μέρος μιας τριλογίας (“House of God”), η οποία ξεκινά με τον ήρωα του concept (ονόματι Martin) να πέφτει θύμα τροχαίου και να βρίσκεται σε κώμα στο θάλαμο ενός νοσοκομείου. Νεκρός στην ουσία, η ψυχή του όμως «ξυπνά». Συναντά μια γυναικεία οντότητα, τον Θεριστή, που τον προειδοποιεί για την επικείμενη μάχη του με έναν δαίμονα, ο οποίος θα ερχόταν για να του «ρουφήξει» τη ψυχή. Αλλά το τι ακολουθεί θα το μάθετε με την ανάγνωση των υπέροχων στίχων που διαμορφώνουν την ιστορία. Όχι εδώ.

Πάμε τώρα στο μουσικό κομμάτι, που έχει και το μεγαλύτερο ενδιαφέρον. Όσο καλή και να είναι μια ιστορία και όσο τρομεροί και να είναι οι στίχοι, η μουσική μας ενδιαφέρει πρωτίστως. Το “Deathwalkers” λοιπόν είναι ένας τεχνικότατος power/progressive metal «μανδύας» ο οποίος είναι «κεντημένος» με πρώτη ύλη παρμένη από τα καλύτερα υλικά: DREAM THEATER, ICED EARTH της “Dark Saga” εποχής, CONCEPTION, LETHAL (έπος), SHADOW GALLERY, QUEENSRYCHE (του “Empire”) ROYAL HUNT και DC COOPER στα προσωπικά του… Ακούγοντας προσεκτικά τον δίσκο μπορεί κανείς να βρει στοιχεία και από άλλους ανάλογους καλλιτέχνες, καθώς οι επιρροές είναι τόσο καλά κρυμμένες, που σε καμία περίπτωση δεν δίνεται η αίσθηση της αντιγραφής. Μόνο σε δύο σημεία χτύπησε το καμπανάκι: στην εισαγωγή του “Chapter 3 – Deathwalkers” όπου ήμουν έτοιμος, πριν αναλάβουν οι DREAM THEATER να με βγάλουν από την δύσκολη θέση, να τραγουδήσω “I think about closing the door, and lately I think of it more…” (BLACK SABBATH και “ Falling off the edge of the world” φυσικά) και στην εισαγωγή πάλι του “Chapter 11 – Ascending” όπου εκεί θα τραγουδούσα “Hush now, don’t you cry, wipe away the teardrop from your eye”… (QUEENSRYCHE και “Silent lucidity”). Η εξέλιξη όμως και των δύο αυτών περιπτώσεων, έσβησε με τη μία οποιαδήποτε σκιά περί… c(l)opy paste.

Μιλήσαμε για τις επιρροές, ας πούμε και δύο λόγια για τις συνθέσεις αυτές καθαυτές. Το άλμπουμ είναι εξαιρετικά ομοιογενές, καθώς δεν υπάρχει υποψία filler. Όλα τα τραγούδια στέκουν πολύ πάνω από τον μέσο όρο, τα διακατέχει και τα χαρακτηρίζει μια αξιοσημείωτη έμπνευση και έτσι, με αυτόν τον τρόπο, η ακρόαση του δίσκου δεν σταματά πουθενά… Χμ, τον εαυτό μου δεν τον προσμετρώ όμως, καθώς στο “Chapter 4 – The collector” (υπάρχει και ως lyric video), “Chapter 8 – Demon upon me” (σκοτεινό, βαρύ US power/prog) και πάνω απ’όλα στο “Chapter 10 – The Battle” έχω χαρίσει περισσότερες ακροάσεις από κάθε άλλο κομμάτι του “Deathwalkers”. Στο τελευταίο οι DREAM THEATER συναντούν το τεχνικό death metal… Ο Σάββας Μπετίνης των ACID DEATH, με φόρα από το τελευταίο άλμπουμ της δικής του μπάντας, αναλαμβάνει μέρος των φωνητικών σε ρόλο – έκπληξη και εκτοξεύει τη σύνθεση! Μιλάμε για μεγάλο τραγούδι, με refrain για Oscar.

H παραγωγή στα CFN RECORDING STUDIOS από τον Διονύση Χριστοδουλάτο, ο οποίος είναι κάτι σαν έκτο μέλος του γκρουπ, εξαιρετική. Η απόδοση των Θανάση Λαμπράκη στη κιθάρα, Diogenis Vile στο μπάσο, Ελένης Νότα στα τύμπανα (τα οποία πλέον έχει αναλάβει ο Δημήτρης Ζαρίδας) και Χάρη Πολυμενέα στα πλήκτρα αξίζει κάθε επαίνου (ειδικά ο Πολυμενέας έχει δώσει τα πιο εντυπωσιακά πλήκτρα που έχω ακούσει εδώ και καιρό, εντός συνόρων τουλάχιστον). Οι συμμετοχές των Μαργαρίτα Παπαδημητρίου (SL THEORY, VOICE BOX), Χριστίνα Αλεξίου (SL THEORY), Σοφία Καρβούνα (ATHENS ASSEMBLE) στα γυναικεία χορωδιακά φωνητικά και του Νίκου Ρουσσάκη (GUARDIAN ANGEL, FORTRESS UNDER SIEGE) επίσης στη φωνή διανθίζουν ακόμη περισσότερο το τελικό αποτέλεσμα. Έχουμε λοιπόν να κάνουμε με μια πολύ μεγάλη έκπληξη, που σβήνει από τον χάρτη το ντεμπούτο και στην ουσία του παίρνει τη θέση. Οι LIGHTFOLD είναι πια μια εντελώς άλλη μπάντα και μας συστήνονται εκ νέου με έναν πολύ καλό δίσκο. Τώρα το μόνο που μένει, είναι να γνωρίσουμε και τον μυστηριώδη Martin Deathwalker στη φωνή…

8 / 10

Δημήτρης Τσέλλος

Link:

http://www.rockhard.gr/%CF%80%CE%B1%CF%81%CE%BF%CF%85%CF%83%CE%B9%CE%AC%CF%83%CE%B5%CE%B9%CF%82-%CE%B4%CE%AF%CF%83%CE%BA%CF%89%CE%BD/lightfold-%E2%80%9Cdeathwalkers%E2%80%9D-pitch-black-records?fbclid=IwAR3sHuCnXzoP9B5uCrn3GftXoW1u_ZuBHcrhavQ0PZwFmONEOIbYz8gW-lQ

Between the lines media – album review

Pitch Black records have shown in the past that they like power metal and this is no different. So from the get go I could hear that this a well produced album. Nothing is to overbearing or hard to hear. Sound quality is clear and doesn’t make the listener have to try very hard to to enjoy the record. Vocalist Martin Deathwalker, really delivers quite the performance on this album. Hitting on both sides of the bands genre. His Progressive vocals fit the music like a glove. His voice flows and weaves in and out with the music. He is able to tell a story with his vocals. Also able to hit soaring notes as one would expect with power metal. The addition of backing vocals were a nice touch too. Beautiful choir sounds fill the background with this lovely melody. Both lead and rhythm guitar is handled by Thanasis Labrakis and man does he show off on this record. Melody is key with power metal, so naturally the guitars are supposed to help keep that sound afloat. Something the guitars do and then some here. Spiraling solos blanket the album and don’t let up. Nonstop rhythm and a constant up tempo sound is very clear throughout. Using snap one and off like riffs to transition between different sounds. When keyboards are incorporated into metal, it is either a hit or slight miss. This is a huge hit. Adding that little bit extra in the background and making the rest of the music sound excellent.But not to much so that the listener will get sick of. Drums were by far my favorite part of the entire album. Sound quality was stellar with the performance. Usage of every single inch of the kit is loud and clear. Cymbal use is quite good. Felt like I didn’t even hear the same cymbal more then once. Double bass keeps the power part of power metal rolling. But also able to stop and play a slower tempo beat at a moments notice.

The one big thing that kind of bummed out was the fact that most of the songs sounded similar to the first. The first 3 songs all start off with this very slow tempo guitar and drums and then get going after a good thirty plus seconds. Kind of took me out of it. It wasn’t until “The Collector” when the music began to pick up and lay down the heavy. Probably the best keys performance on the album takes place here. “Angel of the Earth” brings in vocalist, Margarita Papadimitriou, and delivers one hell of a duo performance. Adding a little something to the record. Overall the band embraces the power aspect a bit more then the proggy side. Teases the listener at times. The one thing I applaud Lightfold for on this album is they are able to keep that sound going. Does get a bit dry after a while but still enough to keep my attention.

I enjoyed this album overall. But there was something missing at times. The up tempo melody was done perfectly. The splashes of proggy goodness was well implemented and very much appreciated. Will it get the fans headbanging? Some will do that and others may just bob their heads like I was. It is a relaxing listen and that isn’t a bad thing. It took 5 years for Lightfold to give us a new album and I do believe it was time well spent. Will fans of the more brutal side like this record? Probably not. But fans of melody and straight out power will dig the hell out of it.

Rating- 8.5 out of 10

Strongest Song- The Collector

Link:
https://www.betweenthelinesmedia.org/album-reviews/2019/3/27/lightfold-deathwalkers?fbclid=IwAR3XHdTUYLVptPOQ_Mbs53YqFeUf5e8Q9sjGVGZKnVnHctmGfBk3Xwko584